Vlagtwedde is een agrarisch georiënteerd dorpje in het zuid-oosten van de provincie Groningen. De eerste joodse families vestigden zich er aan het begin van de 18e eeuw. Gedurende die hele eeuw woonden er meestal niet meer dan een of twee joodse families in het dorp. Hun belangrijkste middelen van bestaan was de handel in vee, vlees en ongeregelde goederen en het slachten.
In 1809 telde de gemeente 35 joden en in 1899 waren het er 140. Vanaf 1821 maakte Vlagtwedde deel uit van de Joodse Gemeente Pekela. Na de oprichting van de zogenaamde bijkerk Bourtange maakte men deel uit van die Joodse Gemeente. Aangezien de afstand naar Bourtange relatief veel tijd in beslag nam, werden vanaf 1866 verschillende pogingen ondernomen om tot een zelfstandige Joodse Gemeente te komen.
In 1895 slaagde men hierin. Samen met de joden in de dorpen Wedde en Vriescheloo werd de Joodse Gemeente Vlagtwedde gevormd. Doch al in 1921 kwam aan deze zelfstandig status een eind.